حق طلب/vâže/ذخیره واژهاشتراکهمهلغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوملغتنامه دهخدا ـ ویرایش دومحق طلب . [ ح َ طَ ل َ ] (نف مرکب ) آنکه حق طلبد. آنکه جویای حق باشد.مترادفها و واژههای مرتبطحقخواه، حقجو، حقپژوه، حقیقتپژوه، حقیقتجوواژه قبلی: حق شکنیواژه بعدی: حق قوشی