حفایر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حفایر. [ ح َ ی ِ ] (ع اِ) ج ِ حفرة. (منتهی الارب ). ◄ ج ِ حفیرة. (اقرب الموارد). رجوع به حفره و حفیرة شود.
حفایر. [ ح َ ی ِ ] (اِخ )نام آبی بنی قریظه را از سوی چپ حاجیان از کوفه در وادی موسوم به مهزول تا اصل جبل سوق . (منتهی الارب ).