حظیره
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(حَ رِ) [ ع. حظیرة ] (اِ.)<BR>۱- محوطه، چهاردیواری.<BR>۲- جایی که برای محفوظ ماندن چارپایان از باد و سرما درست کنند.<br>
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(حَ رِ) [ ع. حظیرة ] (اِ.)<BR>۱- محوطه، چهاردیواری.<BR>۲- جایی که برای محفوظ ماندن چارپایان از باد و سرما درست کنند.<br>