حظلان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حظلان . [ ح ِ / ح َ ظَ ] (ع مص ) بازداشتن از حرکت . ◄ بازداشتن از تصرف . حجر. ◄ باز داشتن از رفتن . حظل . (منتهی الارب ).
حظلان . [ ح ِ ] (ع اِمص ) اقترار. تنگ گیری بر عیال در نفقه .
حظلان . [ ح َ / ح َ ظَ ] (ع مص ) رفتار خشمناک . مانند خشمناک رفتن . مشی الغضبان و هو اَن یکف بعض مشیه . (تاج المصادر بیهقی ).