حظایر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حظایر. [ ح َ ی ِ ] (اِخ ) نام موضعی به یمامه دارای نخلستانها. حظائر.
حظایر. [ ح َ ی ِ ] (ع اِ)ج ِ حظیرة. حظائر. جایها که درآن خرما خشک کنند. محوطه ها که از چوب و نی سازند.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حظایر. [ ح َ ی ِ ] (اِخ ) نام موضعی به یمامه دارای نخلستانها. حظائر.
حظایر. [ ح َ ی ِ ] (ع اِ)ج ِ حظیرة. حظائر. جایها که درآن خرما خشک کنند. محوطه ها که از چوب و نی سازند.