حظار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حظار. [ ح َ ] (ع مص ) حجر. (تاج المصادر بیهقی ). منع. بازداشت . بازداشتن . حَظر. (منتهی الارب ).
حظار. [ ح َ /ح ِ ] (ع اِ) دیوار. (منتهی الارب ). ◄ جای شتر و گوسفند که از چوب سازند تا از سرما مصون مانند. (منتهی الارب ) (آنندراج ). حظیرة. (مهذب الاسماء).