حطوم

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

حطوم . [ ح َ ] (ع ص، اِ) شکننده . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (مهذب الاسماء). ج، حُطُم . ◄ شیر. اسد. (منتهی الارب ) (آنندراج ).