حطل

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

حطل . [ح ِ ] (ع اِ) ذئب . گرگ . (منتهی الارب ) (آنندراج ). ج، احطال . (اقرب الموارد) (منتهی الارب ) (از آنندراج ).