حضیضی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حضیضی . [ ح ِض ْ ضی ضا ] (ع مص ) برانگیختن کسی را بر جنگ کسی . یاحُض بدان معنی است و حضیضی اسم است از آن . (منتهی الارب ).
حضیضی . [ ح ُض ْ ضی ] (ع مص ) برانگیختن کسی را بر جنگ کسی . حُض . (متن اللغة). رجوع به ماده ٔ قبل شود.