حضب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حضب . [ ح َ / ح ِ ] (ع اِ) ماریست . یا مار نر سطبر یا مار سپید یا مار باریک . (از منتهی الارب ). مار نر. (مهذب الاسماء). ج، احضاب .
حضب . [ ح ِ / ح ُ ] (ع اِ) بانگ کمان . (از منتهی الارب ). آواز کمان . (از مهذب الاسماء). ج، احضاب . ◄ روی کوه . جانب جبل . سفح جبل . کرانه ٔ کوه . کناره ٔ کوه . ج، احضاب . (آنندراج ).
حضب . [ ح َ ض َ / ح َ ] (ع اِ) حضب هیزم . (مهذب الاسماء). هیمه . چوب . ◄ فروزینه ٔ آتش از هر چه باشد.وقود. هرچه در آتش اندازند تا افروخته شود. ضرام .