حصیلیة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حصیلیة. [ ح ُ ص َ لی ی َ ] (اِخ ) نام چاهی است که بنی طی، «مجالد» حاکم بنی امیه را که با ایشان بدرفتاری کرده بود شبانه در آن انداخته، پس شاعر ایشان چنین سرود : سلوا الحصیلیة عن مجالد نحن طرحناه بلاوسائد بجمة البئر و رغم القائد.