حصون
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(حُ) [ ع. ] (اِ.) جِ حصن ؛ دژها، پناهگاهها.<br>
فرهنگ فارسی معین
(حُ) [ ع. ] (اِ.) جِ حصن ؛ دژها، پناهگاهها.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حصون . [ ح ُ ] (ع اِ) ج ِ حصن . (ترجمان عادل ). دزها. دژها. قلعه ها : معاقل و حصون هند بر دست لشکر او زیر و زبر گردید. (ترجمه ٔ تاریخ یمینی چ ١٢٧٢ هَ . ق . ص ٤١٧). پاک بنائی که برسازد حصون در جهان غیب از گفت و فسون . مولوی . راه لذت از درون دان نی برون ابلهی دان جستن از قصر و حصون . مولوی .
حصون . [ ح َ ] (ع ص ) مرد پرهیزکار. (غیاث از لطایف ).