حصحاص

حصحاص . [ ح َ ] (اِخ )(ذوالَ ...) کوهی مشرف بر ذوطوا. (معجم البلدان ).

حصحاص . [ ح َ ] (ع اِ) خاک . (آنندراج ). ◄ (ص ) قرب حصحاص ؛ سیر سریع که فتورندارد. (منتهی الارب ). شب روی سریع. (ناظم الاطباء). ♦ سیر حصحاص ؛ مانند سیر حثحاث . تند. (نشوء اللغة ص ١٤٠).