حشو ملیح

حشو ملیح . [ ح َ وِ م َ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) حشو لوزینه . حشوی که معنی نیفزاید لیکن در عذوبت بیفزاید. شمس قیس آرد: آن است که هر چند شعر در معنی بدان محتاج نباشد در عذوبت آن بیفزاید و آن را رونقی دیگر دهد، چنانکه رشید گفته است : در محنت این زمانه ٔ بی فریاد دور از تو چنانم که بداندیش مباد. لفظ «دور از تو» حشوی ملیح است و همو گفته است : خیالات تیغت که برنده بادا منازل در ارواح اعدا گرفته . و اگر توانستی که گفتی منازل در دماغ اعدا گرفته بهتر بودی، که جای خیال دماغ است . (المعجم فی معاییر اشعار العجم ص ٢٨٠).