حشمون
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حشمون . [ ح َ ] (اِخ ) یا حشمونه (یعنی بارآور) شهری است که با شهرهایی که در جنوب یهودا بود مذکور است . یوشع ج ١٥ ص ٢٧. و لتون بر آن است که حشمون را با حوشام پادشاه ادوم . پیدایش ج ٣٦ ص ٣٤ و ٣٥. و با چشمه ٔ حسب که دور نیست همان حشمونه باشد. اعداد ج ٣٣ ص ٢٩ و ٣٠. لکن کاندر بر آن است که حشمون در جائی واقع بود که به مشاش الحضر مشهور و دارای دو چاه است و راهی که فیمابین بئر شبع و مولاده واقع میباشد. (قاموس کتاب مقدس ).