حشمت عثمانی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حشمت عثمانی . [ ح ِ م َ ت ِ ع ُ ] (اِخ ) شاعری عثمانی، پسر یکی از صدور عباس افندی . وی معاصر و منظور راغب پاشا بود و در ١١٧٥ هَ . ق . به تهمت زبان درازی به مقام خلافت با نورس افندی کرکوکی به بروسه تبعید شد و سپس از آنجا وی را به رودس نفی کردند و در سال ١١٨٢ هَ . ق . بدانجا درگذشت . و در حظیره ٔ تربت مرادرئیس مدفون گردید. او دیوانی و کتابی منثور به نام «سندالشعرا» دارد. (قاموس الاعلام ترکی ).