حشفة

حشفة. [ ح َ ف َ ] (ع اِ) خرمای بد. ج، حشف .

حشفة. [ ح َ ش َ ف َ ] (ع اِ) سر کلاه نره . ختنه گاه مردم . دور ختنه گاه مردم . (مهذب الاسماء). سر نره . مافوق ختان . زبر ختان . سر شرم مرد و آن از بالای ختان باشد. سر قضیب . ج، حَشَف، حَشَفات . مهر نره تا ختنه جای . (منتهی الارب ). فیشلة. ◄ بیخ های کشت که بعد درو باقی مانده باشند.(اقرب الموارد). ◄ پیرزن کلانسال . ◄ خمیر خشک . ◄ ریشی که در نای و گلوی مردم و شتر برآید. (منتهی الارب ). ◄ صخره ای که در دریا باشد. سنگی در یک زمین هموار. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). ج، حِشاف، حَشَف، حَشَفات .