حسینا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حسینا. [ ح ُ س ِ ] (اِخ ) دهی است از بخش شیب آب شهرستان زابل . ١٩هزارگزی شوسه ٔ زاهدان به زابل .جلگه . گرم . معتدل . سکنه ١١٤ تن . زبان فارسی، بلوچی .آب آن از رودخانه ٔ هیرمند. محصول آنجا غلات . شغل اهالی زراعت . راه مالرو. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٨).
حسینا. [ ح ُ س َ ] (اِخ ) دهی است از بخش مینودشت شهرستان گرگان . ١٩هزارگزی جنوب خاوری مینودشت . کوهستانی . معتدل . سکنه ٥٠ تن . زبان فارسی، ترکمنی . آب از چشمه سار. محصول آنجا غلات، لبنیات، ابریشم . شغل اهالی زراعت و گله داری . صنایع دستی زنان بافتن پارچه ٔ ابریشمی و چادرشب . راه مالرو. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٣).