حسین کرکی

حسین کرکی . [ ح ُ س َ ن ِ ک َ رَ ] (اِخ ) ابن حیدربن قمر حسینی کرکی ملقب به عزالدین و مکنی به ابوعبداﷲ استاد محمدتقی مجلسی اول و معاصران وی و شاگرد شیخ بهائی بود. او راست : الاجازات و اشراق الحق و جز آنها. (ذریعه ج ١ ص ١٢٥ و ١٨٣ و ج ١٠ ص ٢٥٤ و ج ١٣ ص ٨١) (روضات ١٨٥) (نجوم السماء ص ٢٥).

حسین کرکی . [ ح ُ س َ ن ِ ک َ رَ] (اِخ ) ابن شهاب الدین بن حسین بن محمدبن حیدر حکیم (١٠١١-١٠٧٨ هَ . ق .). صاحب امل الآمل او را یاد کرده است . او راست : ارجوزه در منطق و دیگری در نحو و حاشیه بر تفسیر بیضاوی و حاشیه بر مطول و شرح نهج البلاغه و الاسعاف و هدایة الابرار در اصول دین و کتابی در طب و دیوان شعر. و در هدیة العارفین ج ١ ص ٤٢٧ مرگ وی را بغلط ١١٧٦ هَ . ق . نقل کرده است . (ذریعه ج ٩ ص ٢٤٨).