حسین واسطی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حسین واسطی . [ ح ُ س َ ن ِ س ِ ] (اِخ )ابن علی بن حسین بن حماد لیثی فقیه مورخ شاعر. او راست : قصایدی در مدح امامان دوازده گانه و قوت الارواح و اجازه ای بتاریخ شوال ٧٥٧ هَ . ق . و جز آن . (ذریعه ج ٤ص ٤٧٥) (اعیان الشیعه ج ٢٦ ص ٤٤١) (معجم المؤلفین ).
حسین واسطی . [ ح ُ س َ ن ِ س ِ ] (اِخ ) ابن عبیداﷲبن ابراهیم مکنی به ابوعبداﷲ فقیه محدث و در ٣٦٨ هَ . ق . ٩٧٩/ م . زنده بوده است . (اعیان الشیعه ج ٢٦ ص ٣٦) (معجم المؤلفین ).