حسین نیشابوری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حسین نیشابوری . [ ح ُ س َ ن ِ نی / ن ِ ] (اِخ ) ابن علی بن زیدبن داودبن یزید صائغ مکنی به ابوعلی محدث . متوفی در ٣٤٩ هَ . ق . یاقوت در معجم البلدان گوید: او کشورها را سیاحت میکرد. (هدیة العارفین ج ١ ص ٣٠٥ و ٣٠٦).
حسین نیشابوری . [ ح ُ س َ ن ِ نی / ن َ ] (اِخ ) رجوع به حسین معمائی و جلال نیشابوری و شفیعی نیشابوری شود.