حسین مغربی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حسین مغربی . [ ح ُ س َ ن ِ م َ رِ ] (اِخ ) ابن علی بن حسین بن علی محمدبن یوسف بن بحرین بهرام معروف به وزیر مغربی و مکنی به ابوالقاسم از فرزندان بلاش بن بهرام گور ادیب . متولد ٣٧٠ هَ . ق . ٩٨٠/ م . وی در میافارقین در ٤١٨ هَ . ق . به ١٠٢٧ م . درگذشت و جنازه اش به نجف (کوفه ) حمل شد. او مدتی به وزارت رسید ودیوان شعر و کتبی چند تألیف کرد که از آن جمله است کتاب رجال و ذیل فهرست ابن الندیم . (ذریعه ج ١ ص ١١٣)(وفیات الاعیان ابن خلکان ج ١ ص ١٩٥) (لسان المیزان ج ٢ص ٣٠١) (رجال نجاشی ) (مرآت الجنان ج ٣ ص ٣٢١) (شذرات الذهب ج ١٣ ص ٢١٠) (روضات ص ٢٤١) (تنقیح المقال ج ١ ص ٣٣٨) (اعیان الشیعه ج ٢٧ ص ٦) (هدیة العارفین ج ١ ص ٣٠٨).
حسین مغربی . [ ح ُ س َ ن ِ م َ رِ ] (اِخ ) ابن محمدبن سعیدبن عیسی اللاعی معروف به مغربی محدث و قاضی صنعاء بود. در ١٠٤٨ هَ . ق . ١٦٣٨/ م . متولد و در ١١١٩ هَ . ق . / ١٧٠٧ م . درگذشت . او راست : «البدرالتمام » در شرح حدیث «اخرجوا الیهود من جزیرة العرب ». (معجم المؤلفین از البدر الطالع ج ١ ص ٢٣٠) (هدیة العارفین ج ١ ص ٣٢٣).