حسین ماسرجسی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حسین ماسرجسی . [ ح ُ س َ ن ِ س َ ج ِ ] (اِخ ) ابن محمدبن احمدبن حسین بن عیسی بن ماسرجس ماسرجسی نیشابوری مکنی به ابوعلی جهانگرد بود و مدتی در مصر سکونت داشت . «مسند کبیر» دارد در هزاروسیصد جزء و تاریخ مغازی و قبابل را نیز تألیف کرده است . در ٢٩٨ هَ . ق . ٩١١/ م . متولد ودر ٣٦٥ هَ . ق . ١٠٧٠/ م . درگذشت . (هدیة العارفین ج ١ص ٣٠٦) (معجم المؤلفین از سیر النبلاء ج ١٠ ص ٢١٨) (عیون ابن شاکر ج ١٢ ص ٢٠٤) (الوافی بالوفیات ) (بدایه ٔ ابن کثیر) (تذکرة الحفاظ) (منتظم ابن جوزی ) (شذرات ).