حسین لبیب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حسین لبیب . [ ح ُ س َ ل َ ] (اِخ ) ابن محمد اسکداری رومی متخلص به لبیب قاضی اناطول و درگذشته ٔ ١١٨١ هَ . ق . است و دیوان شعر دارد. (هدیة العارفین ج ١ ص ٣٢٧).
حسین لبیب . [ ح ُ س َ ل َ ] (اِخ ) او راست : «جغرافیای تجارتی » قاهره ١٩٠٨ م . (معجم المؤلفین از فهرست دارالکتب ).