حسین غضایری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حسین غضایری . [ ح ُ س َ ن ِ غ َ ی ِ ] (اِخ ) ابن عبیداﷲبن ابراهیم مکنی به ابوجعفر بغدادی معروف به ابن غضایری . از فقهای شیعه و متکلم و از رجال شناسان بود. تألیفات بسیار در کلام داردو یک رساله در رجال بنام «الضعفاء» دارد، که در آن مجروحین و غیر موثقان را جمع کرده و در ٤١١ هَ . ق . ١٠٢٠/ م . درگذشته است . احوال او در ذریعه ج ٤ ص ٢٨٨ و فهرست کتابخانه ٔ دانشگاه ج ٢ ص ٦١٢ و معجم المؤلفین وسیر النبلاء ج ١ ص ٧٣ و لسان المیزان و ایضاح المکنون و المیزان ج ١ ص ٢٥٣ و تنقیح المقال و روضات الجنات ص ١٨٣ و هدیة العارفین ج ١ ص ٣٠٨ و فهرست اعلام ذریعه آمده است . و رجوع به ابوجعفر حسین در این لغتنامه شود.