حسین عطار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حسین عطار. [ ح ُ س َ ن ِ ع َطْ طا ] (اِخ ) ابن حسین انصاری . او راست : خلاصه ٔ تاریخ وصاف که در ٨٢٣ هَ . ق . بدستور مغیث الدین ابوالفتح ابراهیم بن شهرخ تیموری حاکم شیراز ساخته است . (ذریعه ج ٧ ص ٢١٧). و شاید با ماده ٔ بعد یکی باشد.
حسین عطار. [ ح ُ س َ ن ِ ع َطْ طا ] (اِخ ) ابن زین العابدین عطاربن حسین انصاری . پدرش زین العابدین صاحب «اختیارات بدیعی » که در ٧٧٠ هَ . ق . نگاشته است و این پسر کتاب پدر را تنقیح کرده اصحاح الادویه نامیده است . (ذریعه ج ٢ ص ١٢٠) (مقدمه ٔ همین لغتنامه ).