حسین عشاری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حسین عشاری . [ ح ُس َ ن ِ ع َش ْ شا ] (اِخ ) ابن علی بن حسن بن محمدبن فارس عشاری بغدادی شافعی ملقب به نجم الدین و مکنی به ابوعبداﷲ فقیه اصولی . قاضی بصره بود. در ١١٥٠ هَ . ق . ١٧٣٧/ م . متولد و در بصره به سال ١١٩٤ هَ . ق . ١٧٨٠/ م . درگذشت . او راست : الابحاث الرفیعة فی الرد علی الشیعة و دیوان شعر و جز آن . (معجم المؤلفین از اعلام زرکلی ) (هدیة العارفین ج ١ ص ٣٢٨) (الکشاف اسعد طلس ).