حسین طهرانی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حسین طهرانی . [ ح ُ س َ ن ِ طِ ] (اِخ ) ابن عبدالرحیم اصفهانی فقیه اصولی . صاحب «الفصول الغرویه » در اصول .وی در ١٢٦١ هَ . ق . / ١٨٤٥ م . درگذشت . (معجم المؤلفین از بروکلمان پیوست ج ٢ ص ٨٢٧) (ذریعه ج ١١ ص ٢٠٥).
حسین طهرانی . [ ح ُ س َ ن ِ طِ ] (اِخ ) رجوع به حسین خلیلی شود.