حسین شیرازی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حسین شیرازی . [ ح ُ س َ ن ِ ] (اِخ ) رجوع به شعاع شیرازی و شمیم و شهرت و شیفة و عالی و عزتی وحسین حسینی و حسین معمائی و حسین صدرالمعالی شود.
حسین شیرازی . [ ح ُ س َ ن ِ ] (اِخ ) ابن محمد ملقب به شمس الدین ١٠٦٢ هَ . ق . مجاور مکه بود. او راست : تذکارات . (ذریعه ج ٤ ص ١٩ و ج ١٣ ص ١٩٠ از ریاض العلما) (نجوم السماء).
حسین شیرازی . [ ح ُ س َ ن ِ ] (اِخ )مترجم ناصرالدین شاه بود و مقالات جراید هند را ترجمه میکرد و در ١٣٠٨ هَ . ق . درگذشت . (ذریعه ج ٤ ص ٩٣).