حسین شاکر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حسین شاکر. [ ح ُ س َ ک ِ ] (اِخ ) ابن مصطفی بن حسین رومی حنفی ملقب به شاکر فقیه شاعر. و قاضی و مدرس حلب بود و در ١١٥٦ هَ . ق . ١٧٤٣/ م . درگذشت . دیوان شعری از وی باقی است . (هدیة العارفین ج ١ ص ٣٢٥) (معجم المؤلفین ).