حسین سعدی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حسین سعدی . [ ح ُ س َن ِ س َ ] (اِخ ) ابن عبیداﷲ سعد مکنی به ابوعبداﷲ سعدی شیعی امامی . او راست : اکمال الاسلام . بناء الاسلام . حرمة الاسلام . دعائم الاسلام . سهام الاسلام . فضل الاسلام . نوادرالاسلام . الایمان، دعائم الایمان، حقیقة الایمان، حلاوة الایمان، شعب الایمان، طعم الایمان، فضل الایمان، نفس الایمان، نوادر الایمان، و جز آنها. (هدیة العارفین ج ١ ص ٣٣٢) (فهرست اعلام ذریعه ) (نامه ٔ دانشوران ج ٢ ص ٦٣٣).
حسین سعدی . [ ح ُ س َ ن ِ س َ ] (اِخ ) رجوع به حسین دمیاطی شود.