حسین سبکی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حسین سبکی . [ ح ُ س َ ن ِ س ُ ] (اِخ ) ابن علی بن عبدالکافی بن علی بن یوسف مکنی به ابوالطیب و ملقب به جمال الدین رجال شناس . وی در قاهرة ٧٢٢ هَ . ق . ١٣٢٢/ م . متولد و در دمشق در رمضان ٧٥٥ هَ . ق . / ١٣٥٤ م . درگذشت . مدرس و نایب قاضی دمشق بود و کتابی در کسانی که «حسین بن علی »نام دارند تألیف کرده است . (معجم المؤلفین از دررالکامنه ج ٢ ص ٦١) (حسن المحاضرة ج ١ ص ٢٤٨) (کشف الظنون ) (دائرة المعارف اسلام ) (هدیة العارفین ج ١ ص ٣١٤).