حسین زعفرانی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حسین زعفرانی . [ح ُ س َ ن ِ زَ ف َ ] (اِخ ) ابن محمدبن علی اصفهانی مکنی به ابوسعید. محدث، مفسر. او راست : المسند. وی در ٣٦٩ هَ . ق . ٩٧٩ م . درگذشت . (معجم المؤلفین از سیر النبلاء ج ١٠ ص ٢٧٧) (عیون التواریخ ج ١٢ ص ١٨٦) (الوافی ج ١١ ص ١١٠) (طبقات المفسرین سیوطی ١٢) (تذکرة الحفاظ ج ٣ ص ١٥٧) (ایضاح المکنون ) (هدیة العارفین ج ١ ص ٣٠٥).