حسین زبیدی

حسین زبیدی . [ ح ُ س َ ن ِ زُ ب َ ] (اِخ ) ابن مبارک بن محمدبن یحیی بن مسلم بن موسی بن عمران رمی زبیدی الاصل بغدادی حنبلی مقلب به سراج الدین فقیه ادیب .در بغداد و حلب و دمشق درس گفت . وی در ٥٤٦ هَ . ق . / ١١٥١ م . متولد و در بغداد ٦٣١ هَ . ق . / ١٢٣٣ م . درگذشت . چند منظومه در قرائت و «البلغة» در فقه تألیف اوست . (معجم المؤلفین از شذرات الذهب ج ٥ ص ١٤٤).

حسین زبیدی . [ ح ُ س َ ن ِ زُ ب َ ] (اِخ ) ابن علی بن محمدبن ممویه مکنی به ابوعبداﷲ معروف به ابن قُم زبیدی یمنی . در زبید در ٥٣٠ هَ . ق . متولد شد و در ٥٨١ هَ . ق . درگذشت . ادیب و کاتب . شاعر یمنی است . احوالش در معجم الادباء ج ٤ صص ٨١-٨٨ آمده است .