حسین دهن الخصا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حسین دهن الخصا. [ ح ُ س َ ن ِ دُ نُل ْ خ َ ] (اِخ ) ابن هبةاﷲ زاهرموصلی مکنی به ابوعلی ضیاءالدین، نحوی . او نزد حاکم موصل قربی داشت لیکن با وی بهم زد و به نزد ملک ناصر صلاح الدین شد و در حلب در ٦٠٨ هَ . ق . درگذشت . ا شعارش در معجم الادباء چ مارگلیوث، ج ٤ ص ١٠٢ آمده است .