حسین خوانساری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حسین خوانساری . [ ح ُ س َ ن ِ خوا / خا ] (اِخ ) رجوع به سرور خوانساری و زلالی خوانساری و حسین صبوحی شود.
حسین خوانساری . [ ح ُ س َ ن ِخوا / خا ] (اِخ ) کوچک بن آقاشریف بن آقارضی بن آقا حسین خوانساری بزرگ . شرحی بر «تحصیل » بهمنیار دارد، و در ١١٩١ هَ . ق . زنده بوده است . (ذریعه ج ١٣ ص ١٤٣).
حسین خوانساری . [ ح ُ س َ ن ِ خوا / خا ] (اِخ ) قاضی خوانسار در زمان شاه عباس و شاگرد میرزاجان باغنوی شیرازی بود. (ذریعه ج ٩ ص ٢٥١).