حسین خمیس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حسین خمیس . [ ح ُ س َ ن ِ خ َ ] (اِخ ) ابن نصربن محمدبن حسین بن محمدبن حسن کعبی موصلی شافعی مکنی به ابوعبداﷲ فقیه اصولی . متولد به موصل ٤٦٦ هَ . ق . ١٠٧٤/ م . مدتی قاضی بود و به بغداد در ربیع دوم ٥٥٢ هَ . ق . ١١٥٧/ م . درگذشت . او راست : مناقب الابرار و محاسن الاخیار و منهج المرید و جز آنها. (معجم المؤلفین از سیر النبلاء ج ٢ ص ٢١١) (ابن خلکان ج ١ ص ١٨٣) (کشف الظنون ) (مرآة الجنان ) (فهرستهای کتابخانه ها).