حسین خسروشاهی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حسین خسروشاهی . [ ح ُ س َ ن ِ خ ُ رُ ] (اِخ ) ابن علی خسروشاهی تبریزی . شاگرد سید کاظم رشتی در کربلا بود. و پس از ١٢٨١ هَ . ق . ١٨٦٤ م . درگذشت . رساله در دعا دارد. (معجم المؤلفین ) (اعلام الشیعه :٤٠٣).