حسین خاندار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حسین خاندار. [ ح ُ س َ ن ِ ] (اِخ ) ابن شهاب الدین بن حسین بن خاندار شامی بقاعی کرکی . (١٠١٢ هَ . ق . ١٦٠٣/ م . ١٠٧٦ هَ . ق . ١٦٦٥/ م .) در اصفهان میزیست و به حیدرآباد دکن مهاجرت کرد و در آنجا درگذشت . او راست : شرح نهج البلاغة و کتب دیگر. (معجم المؤلفین از سلافة العصر ٣٥٥) (روضات ٦٥٣) (خلاصة الاثر) (نجوم السما ٩٣) (ذریعه ج ٩ ص ٢٤٧) (هدیة العارفین ج ١ ص ٣٢٣). زرکلی چ ١ ٢٤٧ او را جاندار با جیم نوشته اند.