حسین جعل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حسین جعل . [ ح ُ س َ ن ِ ج ُ ع َ ] (اِخ ) ابن علی بن ابراهیم معروف به جعل الکاغذی متکلم بود. تولد و وفات او را ابن ندیم (٣٠٨-٣٩٩ هَ . ق .) آورده و در الوافی (٢٨٩-٣٦٩ هَ . ق .) و در هدیة العارفین (٣٠٣-٣٩٩ هَ . ق .) و در بصره و بغداد یاد شده است . او راست : «الایمان » و «الاقرار» و «المعرفة» و «رد راوندی » و «رد رازی ». (اعلام زرکلی ص ٢٥٤) (معجم المؤلفین از سیر النبلاء ج ١٠ ص ٢٠٢) (الوافی ج ١١ ص ١٠١) (تاریخ بغداد ج ٨ ص ٧٣) (ابن ندیم ١٧٥)(لسان المیزان ج ٢ ص ٣٠٣) (هدیة العارفین ج ١ ص ٣٠٧).