حسین تغلبی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حسین تغلبی . [ ح ُ س َ ن ِ ت َل َ ] (اِخ ) ابن عتیق بن حسین بن رشید مرسی الاصل . ساکن سبت ربعی مالکی ملقب به جمال و مکنی به ابوعلی شاعر، فقیه و اصولی بود. در ٥٤٩ هَ . ق . / ١١٥٤ م . متولد و در ٦٣٢ هَ . ق . / ١٢٣٥ م . به مصر درگذشت . مدتی تدریس میکرد. و تالیفاتی دارد. (از اخبار غرناطه ج ١ ص ٣٠٠) (الدیباج ١٠٥) (ایضاح المکنون ج ٢ ص ٣٢٣) (معجم المؤلفین ) (هدیة العارفین ج ١ ص ٣١٢) (زرکلی ص ٢٥٢ چ ١).