حسین بغوی

حسین بغوی . [ ح ُ س َ ن ِب َ غ َ ] (اِخ ) ابن مسعودبن محمد معروف به ابن فراء بغوی شافعی در مروالرود خراسان در ٥١٦ هَ . ق . ١١٢٢/م . پس از هفتادواند سال عمر و دیدن بیش از هشتاد راوی حدیث درگذشت . او راست : معالم التنزیل در تفسیر و مصابیح السنة و التهذیب و شمائل النبی و «الجمع بین الصحیحین ». (سیر النبلاء ج ١٢ ص ١٠٣) (طبقات الشافعیة ج ٣٧ ص ٢) (تذکرة الحفاظ ج ١٥ ص ٢) (ابن خلکان ج ١ ص ٤٠٢) (شذرات ج ٤ ص ٤٨) (روضات ص ٢٤٦) (طبقات المفسرین سیوطی ١٢) (مفتاح السعادة) (کشف الظنون ) (معجم المؤلفین ) (هدیة العارفین ج ١ ص ٣١٢) (تاریخ گزیده ص ٨٠٩ و ٨١٣).