حسین بغدادی

حسین بغدادی . [ ح ُ س َ ن ِ ب َ ] (اِخ ) از جبریان و متکلمان سده ٔ سوم هجری بود. رجوع به حسین نجاربن محمد شود.

حسین بغدادی . [ ح ُ س َ ن ِ ب َ ](اِخ ) ابن عبداﷲبن یوسف بن احمدبن شبل بغدادی مکنی به ابوعلی . شاعر فیلسوف، پزشک در بغداد متولد و همانجا در ٤٧٤ هَ . ق . ١٠٨١/ م . درگذشت . او صاحب قصیده ٔ رائی است که به ابن سینا منسوب شده است . (معجم الادباءج ١٠ ص ٢٣) (معجم المؤلفین ). آغاز قصیده چنین است : بربک ایها الفلک المدار أقصد ذاالمسیر أم اضطرار. و این قصیده بر علو طبع و مقام رفیع علمی و روشن بینی وی دلیل است .

حسین بغدادی . [ ح ُ س َ ن ِ ب َ ] (اِخ )ابن عثمان بن ثابت ضریر. وی در ٣٧٨ هَ . ق . ٩٨٨/ م . درگذشت . منظومه ای در قرائت دارد . (از الوافی بالوفیات ج ١١ ص ١٠١) (از طبقات القراء ج ١ ص ٢٤٣) (ازمنتظم ابن جوزی ج ٧ ص ١٤٢) (از معجم المؤلفین ).