حسین بارع

حسین بارع . [ ح ُ س َ ن ِ رِ ] (اِخ ) ابن محمدبن عبدالوهاب بن محمدبن حسین دباس بغدادی و مکنی به ابوعبداﷲ ادیب نحوی لغوی شاعر. متولد بغداد در صفر ٤٤٣ هَ . ق . و درگذشته در همانجا در جمادی دوم ٥٢٤ هَ . ق . ١١٣٠/ م . دیوان شعر دارد و نیز او راست : الشمس المنیرة در قرائت و جز آن . (معجم المؤلفین از الوافی ج ١١ ص ١٠٦) (ابن خلکان ج ١ ص ١٩٧) (معجم الادباء ج ١٠ص ١٤٧) (انباء الرواة ج ١ ص ٣٢٨) (بغیة الوعاة ٢٣٦) (شذرات ج ٤ ص ٦٩) (کشف الظنون ) (روضات ص ٢٤٨) (اعیان الشیعه ج ٢٧ ص ٢٠١) (ذریعه ج ٩) (هدیة العارفین ج ١ ص ٣١٢).