حسین انصاری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حسین انصاری . [ ح ُ س َ ن ِ اَ ] (اِخ ) ابن محسن انصاری یمنی فقیه . متوفی در بهوپال هند ١٣٢٧ هَ . ق . ١٩٠٩/ م . او راست : «التحفة الرضیه ». (برو کلمان پیوست : ٨٦٢) (معجم المؤلفین ).
حسین انصاری . [ ح ُ س َ ن ِ اَ ] (اِخ ) ابن مسعودخان بن عبدالرحیم . عضو وزارت خارجه و کارپرداز کنسولی ایران در طربزون بود و مصباح السلطنه لقب میداشت . و پیش از ١٣١٢ هَ . ق . درگذشت . او راست : تثبیة الصبیان در دستور زبان فارسی که در پایان آن تغییر خط فارسی را پیشنهاد کرده و در استانبول ١٢٩٨ هَ . ق . چاپ کرده است و نیزاو راست : نمونه ٔ افکار درباره ٔ تاریخ خط ایران در گذشته و حال . (ذریعه ج ٤ ص ٤٤٣ و ج ٧ ص ١٨٠ و ج ٨ ص ١٥٦).