حسین آوی

حسین آوی . [ ح ُ س َ ن ِ ] (اِخ ) ابن محمدبن الرضا آوی علوی . شاعر آخر سده ٔ هفتم و آغاز هشتم هجری . ادیب مترسل بود. او راست : ترجمه ٔ محاسن اصفهان از مفضل بن سعد مافروخی که به سال ٧٢٩ هَ . ق . بپایان رسانیده و براون آن را در ١٩٠١ م .به انگلیسی ترجمه و چاپ کرد، عباس اقبال ترجمه ٔ فارسی آوی را در سال ١٣٢٨ هَ . ش . در تهران پخش کرده است . اشعار آوی در ص ٦، ٧، ٢٤، ٢٨، ٣١، ٣٣، ٤٣، ٤٤، ٥٨، ٩٩، ١٠١، ١١٥، ١٣١، ١٣٢، ١٣٥ آن کتاب دیده میشود.