حسن نیشابوری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حسن نیشابوری . [ ح َ س َ ن ِ نی / ن َ ] (اِخ ) رجوع به حسن متکلم و حسن فتال و نظام اعرج شود.
حسن نیشابوری . [ح َ س َ ن ِ ن َ ] (اِخ ) ابن عبداﷲ عثمانی مکنی به ابوعلی . درگذشته ٔ ٤٧٣ هَ . ق . احوال او در هدیة العارفین ج ١ ص ٢٧٦ از کتاب «السیاق » از عبدالغافر آمده است .
حسن نیشابوری . [ ح َ س َ ن ِ نی / ن َ ] (اِخ ) ابن اسحاق بن نبیل معری مکنی به ابوسعید حنفی . درگذشته ٔ ٣٤٨ هَ . ق . او راست : «الرد علی الشافعی فیما یخالف فیه القرآن ». (هدیة العارفین ج ١ ص ٢٦٩).