حسن نجم آبادی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حسن نجم آبادی . [ ح َ س َ ن ِ ن َ ] (اِخ ) ابن ابراهیم بن باقر. وی پسر عم شیخ هادی نجم آبادی معروف است و شاگرد شیخ مرتضی انصاری و نامزد مرجعیت پس از وی بود، و اندکی پس از وی در ١٢٨٤ هَ . ق . درگذشت . او راست :«البیع» و «الخلل ». (الذریعه ج ٣ ص ١٩١ و ج ٧ ص ٢٤٩).