حسن عدلی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حسن عدلی . [ ح َ س َ ن ِ ع َ ] (اِخ ) ابن علی اشتیبی، متخلص به عدلی و ملقب به عون اﷲ علاءالدین . شیخ زاویه ٔ قوچه پاشا در استانبول بود و در ١٠٢٦ هَ. ق . درگذشت . او راست : «آخر کار» در تصوف، به ترکی .و دیوان شعر ترکی دارد. (هدیة العارفین ج ١ ص ٢٩٢).