حسن عجلی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حسن عجلی . [ ح َ س َ ن ِ ع ِ ] (اِخ ) ابن احمدبن محمدبن هیثم، مکنی به ابومحمد شیعی امامی و ساکن کوفه بود و در پیرامون ٤٠٠ هَ . ق . درگذشت . او راست : «الجامع» و «المثانی ». (هدیة العارفین ج ١ ص ٢٧٣) (ذریعه ج ٥ ص ٢٨).